D66 Almere - Dossier Flevodemocraat - donderdag 9 september 2010



Home Nieuws Programma 2010 en verder Wapenfeiten Wie/wat/waar + Inzichten / Leesvoer Archief Afdelingsreglement Contact Links De Speerpuntensite van D66 Almere: www.D66Almere2010.nl Bezoek Almere66.Net -- Het netwerk van D66 Almere	Dossier Flevodemocraat Om de Flevodemocraat on-line te kunnen lezen heeft u Acrobat Reader nodig. Indien u het document niet kunt openen kan het zijn dat Acrobat Reader niet (goed) is geïnstalleerd, klik hier om Arcobat Reader te downloaden. Flevodemocraten U kunt hier de Flevodemocraten on-line lezen: Flevodemocraat nr 51 Flevodemocraat nr 50 Flevodemocraat nr 49 Flevodemocraat nr 48 D66 regio Flevoland verstuurt Flevodemocraat nr 44 Met een zekere regelmaat worden de leden van D66 regio Flevoland geïnformeerd over de activiteiten van D66 in hun provincie. Lees de Flevodemocraat » Indien u het document niet kunt openen kan het zijn dat Acrobat Reader niet (goed) is geïnstalleerd, klik hier om Arcobat Reader te downloaden. 30 sep 2004 Zoals Alice in het konijnehol viel... Doetie Lootsma, redactievoorzitter van de Flevodemocraat, het kwartaaltijdschrift voor alle Flevolandse D66ers schrijft als inleiding bij de laatst verschenen Flevodemocraat behartenswaardige zaken over hoe D66 er momenteel voorstaat, c.q. hoe D66ers er voor zouden moeten staan. 26 sep 2004 Lees verder » Zoals Alice in het konijnehol viel... In 1999 kwam ik eens bij D66 kijken. Nieuwsgierig, leergierig en schuchter. Vervolgens ben ik lid geworden. Ik heb nu 5 verkiezingen meegemaakt waarbij we steeds verloren en kleiner werden. Ik heb op die verkiezingsavonden (daar heb ik toch een hekel aan gekregen!) me wel eens afgevraagd waarom ik ‘in de politiek ben gegaan’. Volgens mij gaat het bij D66 om een gevoel en een gedachtegoed, waar ik mij in vinden kan. Ooit hoorde ik iemand zeggen dat je als D66-er geboren wordt. Misschien is dat waar, maar dan worden er toch veel mensen wedergeboren! Partijhoppen wordt ook gedaan door D66-ers. Wat versta ik dan onder die gevoelens en dat gedachtegoed? Eerlijkheid, geen stiekem gedoe en geen gekonkel. Als je het ergens niet mee eens bent, dan zeg je dat. Elke kiezer en partijgenoot weet dan waar hij of zij aan toe is. Integriteit is een groot goed, zeker voor een politicus. Niet redeneren vanuit dogma’s, maar met je gezonde verstand. Duidelijkheid, de mensen moeten weten wat ze aan je hebben en waar je voor staat. Het milieu moet een centrale plaats innemen, waar de werkgelegenheid aan getoetst moet worden. Als de werkgelegenheid altijd voorop staat en het milieu ondergeschikt is, doen we iets verkeerd. Misschien hebben wij er dan voordeel van maar er komen ook nog geslachten na ons. Als andere partijen een deal met ons willen maken die tegen onze principes ingaat, dan is het antwoord nee. Integere mensen met gezond verstand Hans van Mierlo (en zijn medeoprichters) schreven in hun appèl uit 1966 over het gevoel. Een gevoel van bezorgdheid aangaande de democratie. Het eigen bestaan als partij acht D66 van ondergeschikt belang. Ook in deze Flevodemocraat wordt daar volop over geschreven. Toch ben ik van mening dat wij moeten blijven bestaan. We moeten de juiste mensen vinden en daar hebben we nu mogelijk gebrek aan. Dat de juiste mensen niet langskomen heeft ook met de uitstraling van onze partij te maken. Integere mensen met gezond verstand zoeken we. Eigenzinnige mensen, wars van conventies, doorzetters die de klus klaren. Open en eigenwijs. Dat was toch de typering van de D66-ers van het eerste uur? Waarom hebben ze steeds minder belangstelling voor ons? Doen we wat verkeerd of is er inmiddels voldoende van dat gevoel bij andere partijen te vinden? Of zijn ze er nog steeds in groten getale en horen en zien we ze niet? Dat laatste is volgens mijn gezonde verstand in ieder geval niet aannemelijk. Dan zou de kiezer het opmerken. Dat vertrouwen in de kiezer heb ik nog steeds. Ik was aanwezig bij het congres van het witte goud (18 mei 2003). De overtuiging was algemeen dat we moesten meedoen aan het kabinet Balkenende II. Toch gebeuren er dan dingen waarvan je zegt: “Waarom stemmen ze daar nou mee in?” Persoonlijk ben ik tegen boren in de Waddenzee en tegen de jacht op walvissen. Waarom zetten Boris Dittrich en minister Brinkhorst ons groene partij-imago dan op het spel? Als Boris Dittrich in de Volkskrant van 7 augustus 2004 een analyse geeft over hoe het gaat, noemt hij juist die milieuzaken niet. Waarom niet? Pragmatisme dat ik niet begrijp of deals die ik niet wil begrijpen? D66 is altijd een partij geweest die voor de zwakkeren opkwam. Daar vallen zeker diegenen onder die geen stem hebben zoals dieren. Bovendien maken we met elkaar nog steeds ons milieu kapot of verstoren het zoals bij de walvisjacht. We doen het helemaal niet slecht De eigenzinnige Medy van der Laan is een vrouw die ik bewonder. Haar wervingscampagne om meer hoogopgeleiden te interesseren voor werken bij het rijk was een succes. Ook de Cultuurnota werd gunstig ontvangen: een poging tot minder regels en minder bureaucratie. De Federatie van Kunstenaarsverenigingen (FKV) reageerde positief op de nota. Sophie in ’t Veld straalt in dezelfde Volkskrant waarin Boris het milieu vergeet ook dat goede gevoel uit. Ze waarschuwt terecht en met goede argumenten tegen het aanzwellende conservatisme in Europa. Hoe bekritiseert ook, Thom de Graaf werkt nu werkelijk aan verbeteringen in het kiesstelsel. Al blijft de angst dat we opnieuw onderweg door de collega’s in het kabinet belazerd zullen worden. Toen D66 werd opgericht lag alles vast: links de socialisten, rechts de liberalen en God in het midden. De mens heeft een keuze. Wij leggen de nadruk op kwaliteit in het leven. Niet alles aan de markt over laten, maar opletten, bijsturen en ingrijpen als dat nodig is. Als we de keuzemogelijkheden van vrouwen vergelijken: in 1966 en nu in 2004, dan is er in 40 jaar veel veranderd. Zelfs een oerconservatief zal erkennen dat een vrouw nu alles kan worden wat ze wil. D66 heeft daar een nadrukkelijke bijdrage aan geleverd. De uitstekende onderwijsprogramma’s van D66 kregen van alle kanten alle lof en mensen als Ursie Lambrechts staken met kop en schouders boven de omgeving uit. We doen het helemaal niet zo slecht en we hebben die juiste mensen nog steeds. Waarom dan dat gepraat over opheffen of samengaan met anderen, waarom de aarzelingen om de schouders er onder te zetten? Misschien moeten we eens ophouden met dat eeuwige getwijfel en dat voortdurend intern zoeken naar volledige consensus. Laten we gewoon met de juiste mensen dat goede gevoel goed hervinden en dan met kracht en enthousiasme uitstralen. Ik zie geen oplossing bij andere partijen, tenzij de VVD zijn conservatieve vleugel afstoot en dat is nog ver weg. Hoewel we nu klein zijn, zijn we er nog steeds. Jan Terlouw zei eens: “Een politieke partij is er niet om zo groot mogelijk te worden, maar om de juiste dingen te doen”. Laten we dan die juiste dingen doen. door Doetie Lootsma 26 sep 2004 Naar boven E-mail link Terug
colofon