Dossier Zuiderzeelijn

Ook bekend als de Magneetzeefbaan.

Almere en de magneetzweefbaan
Op 19 december 2002 besloot de gemeenteraad om in te stemmen met de Zuiderzeelijn. D66 steunde het college. Wij hebben moeite met de Zuiderzeelijn en hebben in juni 2002 dan ook tegengestemd. Lees verder

Almere en de magneetzweefbaan

In de raadsvergadering van juni 2002 nam de Almeerse gemeenteraad met overweldigende meerderheid, inclusief D66, het besluit om tegen de magneetzweefbaan te stemmen (voor 1, tegen 38). Dit standpunt riep links en rechts verbazing op, met name in D66 kring. Enige uitleg lijkt op zijn plaats.

In het voorstel van de stuurgroep Zuiderzeelijn konden wij kiezen uit drie varianten; een magneetzweefbaan, een HSL en een intercity. Ieder met een vaststaand tracé, van Groningen via Almere rechtstreeks naar Schiphol. De magneetzweefbaan was volgens de stuurgroep Zuiderzeelijn de enige reële keuze. Met die keuze waren we het op zich eens. Behalve de zeer korte reistijd van Groningen naar Schiphol, speelde daarin ook mee de 5.000 structureel extra banen in de regio Flevoland. Echter, hiervoor zou Almere € 50 miljoen op tafel moeten leggen.

In onze afweging stond centraal de vraag wat draagt de magneetzweefbaan bij aan de oplossing van de problemen van Almere.

Het Rijk wil graag dat Almere groeit van 165.000 nu naar 450.000 inwoners in 2030. Een groeitaak ongekend in de Nederlandse geschiedenis. Probleem hierbij is dat Almere dit moet realiseren met beide handen op de rug gebonden. Dit komt door de financieringssystematiek van het Rijk betreffende voorzieningen (wegenaanleg, openbaar vervoer, aantal politieagenten, peuterspeelzalen, scholen, omvang ziekenhuis, cultuur, enz.). Hierbij gaat men uit van het aantal inwoners twee jaar geleden. Het moge duidelijk zijn dat dat een stad die zo snel moet groeien voor hele grote problemen stelt.

Ondanks intensief lobbyen van de gemeente en de in de raad vertegenwoordigde landelijke partijen in Den Haag voor een "status aparte" voor Almere, heeft dit tot nu toe alleen opgeleverd dat Thom de Graaf zich hierover positief heeft uitgelaten.

Dus komt er voor 2010 geen oplossing voor het verkeersinfarct bij de aansluiting A6-A1, geen verbinding A6-A9, geen lightrailverbinding Almere Amsterdam Centraal Station via IJburg, moeten we maar afwachten of er een rechtstreekse treinverbinding met Utrecht komt, blijven scholieren en leraren die al jaren in noodlokalen zitten daar nog jaren zitten, blijft bovenmatig lesuitval door tekort aan leraren de komende jaren heel gewoon, worden de wachtlijsten voor peuterspeelzalen nog langer, moeten we ondanks stijgende criminaliteit het met te weinig agenten doen, is het voor nieuwe inwoners van Almere bijna onmogelijk om een huisarts of tandarts te vinden en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Daarnaast wordt Almere de komende jaren geconfronteerd met een aanzienlijk begrotingstekort, die harde ingrepen nodig zullen maken willen wij op termijn geen artikel 12 gemeente worden.

De magneetzweefbaan aan de andere kant zal enige verlichting van het verkeer richting Schiphol betekenen, hoeveel is echter onbekend. Ook zal het een onbekend aantal van de 5.000 extra banen voor Flevoland voor Almeerders opleveren. Daar staat tegenover dat het risico van kostenoverschrijdingen bij de aanleg van de magneetzweefbaan voor 20% voor rekening van de deelnemende gemeenten en provincies komt. De kans is zeer groot dat het niet bij een investering van € 50 miljoen blijft. Concluderend lost de aanleg van een magneetzweefbaan weinig tot geen van de Almeerse problemen op en wordt het in het licht van bovenstaande bezien wel een heel erg duur speeltje.

Jan Boone onze fractievoorzitter en voorzitter van de raadscommissie waarin de magneetzweefbaan is behandeld, begon daarom goed. In aanwezigheid van de heer Alders (CdK Groningen) voorzitter van de stuurgroep Zuiderzeelijn, opende hij met de woorden: "Geachte commissieleden, welkom, we gaan het hebben over een stukje rails". Een duur stukje rails, waar de Almeerse bevolking weinig voor terug krijgt. D66-Almere heeft tegengestemd, onze Cdk betitelde dit als dom. Misschien, maar wij hebben te maken met onze eigen verantwoordelijkheid, in dit geval een Almeerse verantwoordelijkheid.

Intussen heeft het een en ander effect gehad. Het college is teruggegaan naar de onderhandelingstafel en teruggekomen met verbeteringen. Er is voor Almere exclusief een extra uitstappunt ingelast. Er komt een Integraal Ontsluitingsplan (IOP) voor Almere. Hierin zal worden opgenomen de verbreding van de Hollandse brug en de verdubbeling van het treinspoor. De IJmeerlijn is nu voor het eerst onderwerp van gesprek, mede dankzij steun van Amsterdam. Al met al genoeg reden om de door het college ingezette beleid (we gaan met iedereen aan tafel, maar het moet leiden tot verbetering van de Almeerse situatie) op de raadsvergadering van 19 december 2002 te steunen.

Naar boven

Terug